Blauwe Bende!

Door DonMetal op vrijdag 4 maart 2011 15:51 - Reacties (14)
Categorie: -, Views: 3.733

Het is iets voor 8 ‘s ochtends als ik in halve vogelvlucht van mijn herenrijwiel af spring. Met mijn stemkaart en portemonnee in de hand loop ik het stembureau binnen, klaar om mijn burgerplicht te vervullen. Mijn stemkaart geef ik af bij de bemanning van het stembureau, vervolgens zoek ik in mijn portemonnee een middel om mijzelf te legitimeren. Met veel moeite heb ik vrij recent mijn rijbewijs weten te behalen, dus dit prachtige roze pasje heeft mijn voorkeur; nu ik hem heb mag iedereen hem zien. Groot is dan ook mijn verbazing wanneer mijn “License to Liberty” zich niet meer op zijn verse plek in mijn portemonnee bevind.

Halfverward geef ik dan mijn ID-kaart maar af, waarna ik het stemformulier overhandigd krijg. Als ik in het stemhokje aan kom heeft het stemmen voor mij ineens een veel lagere prioriteit gekregen. Vlug doorloop ik alle vakjes van mijn veel te uitgebreide portemonnee. Als ik bij vakje 17 aan kom krijg ik een beetje het “dameshandtas-idee”. Ik kom dingen tegen waarvan ik niet eens wist dat ik ze op dagelijkse basis met mij mee nam: een spaarkaart van kebabzaak Chaplin in Enschede, 2 gebruikte strippenkaarten, klantenkaarten van winkels waar ik al 4 jaar niet meer ben geweest en een collegekaart van 3 jaar terug.

Terwijl ik het vakje op mijn stemformulier egaal rood kleur (komt toch de kunstenaar weer in me op) bedenk ik me dat bij het presenteren van mijn OV-chipkaart aan de conducteur in de trein richting Deventer afgelopen maandag, het een en ander uit mijn portemonnee viel. Snel keek ik toen of ik nog iets miste voor ik uit stapte, maar blijkbaar ben ik daar dan toch mijn rijbewijs verloren. Een hartstondige interne scheldkanonnade maakt zich van mij meester. Er vliegen termen door mijn hoofd waardoor ik het vagevuur direct over sla en een plek bij Satan op schoot zou kunnen bemachtigen. Wat verschrikkelijk achterlijk van me dat ik mijn rijbewijs ben verloren. Ik verlies nooit iets! Ik ben die klootzak die andere mensen voor stomme geiten uit maakt omdat zij hun spul verliezen!

De tijd dringt: ik zal richting mijn werk moeten. Nu geen tijd meer om er over in te zitten, dat komt morgen wel. Helaas kwam ik de volgende dag niet veel verder dan het invullen van het formulier op de site van de NS (waar je na het selecteren van “Rijbewijs” nog even mag selecteren welke kleur hij heeft…). Dus vandaag besloot ik maar eens te bellen met de NS. Zoals het volgens Murphy’s Law hoort te gaan was mijn kostbare pasje niet gevonden. Volgende stap: aangifte doen. Hier begint het gedonder als je in een klein kutdorp woont. Via internet kun je hier geen aangifte doen van het verliezen van een rijbewijs. Daarbij is het politiebureau maar een aantal uur per week open. Dus ik besluit voor alle zekerheid te bellen met 0900-8844, waar ik in het verleden al zulke spectaculaire ervaringen mee heb gehad.

“Hallo, ik wil aangifte doen van het verliezen van een rijbewijs” “Ja meneer, daarvoor kunt u gewoon naar het politiebureau toe, daar heeft u ons niet bij nodig.” Krijg ik op lichtgeŽrgerde toon te horen. “Maar hoe zit dat bij een onbemand politiebureau wat maar enkele uren per week geopend is? Zoals in het altijd geweldige Brummen?” “Oh, ok, eh, daar kunt u op werkdagen tussen 10 en 12 terecht.” Op dat moment was het al 11:40 dus snel spring ik weer op mijn fiets en scheur als een gek richting het politiebureau.

Tegen 11:50 kom ik aan, net op tijd. Ik doe de deur open en word meteen tegemoetgekomen door een van de blauwe rakkers. “Meneer wat wilt u? Heeft u een afspraak?” Ik antwoord dat ik aangifte wil doen van het verliezen van een rijbewijs, waarop de verontwaardigde diender mij mede deelt dat het bureau gesloten is en dat ik alleen aangifte kan doen op afspraak. Achter in mijn hoofd voel ik een lichte scheldkanonnade opkomen, maar ik houd mijzelf in. Vriendelijk verzoek ik de man dan te verklaren waarom zijn collega bij 0900-8844 mij dan wist te vertellen dat ik tussen 10 en 12 gewoon binnen kon lopen. Volgens de man is dit onmogelijk. Hij biedt mij wel aan een afspraak te maken, op een werkdag tussen 10 en 12, dus eerstvolgende mogelijkheid is maandag. Helaas heb ik dan zelf net op dat moment verplichtingen, dus wordt het dinsdag.

Het is toch van zeldzame bureaucratische kwaliteit dat ik voor een aangifte een afspraak moet maken op het politiebureau, op een werkdag tussen 10 en 12. Dat is een schamele 10 uur beschikbaarheid per week! Op die momenten moet er toch een diender naar het bureau komen, dus wat voor papieren afspraak verhinderd deze diender om op een ander moment naar het bureau te komen? Om 2 uur ’s middags bijvoorbeeld?

Nu snap ik dat men de overige 30 uur per week nodig heeft voor het bekeuren van avontuurlijke fietsers zonder licht, levensgevaarlijke wildplassers en extremistische hondenbezitters zonder poepzakje, maar tussen het bonnenjagen door kan men toch wel een afspraak maken om een burger ter dienst te zijn? Buiten die 10-12 regel om? Dienst! Meneer de diender, u hoort mij als burger een dienst te leveren! Dit is niet het enige wat ik de laatste tijd aan politie heb meegemaakt, maar het is de druppel die de emmer doet overlopen. Waar liggen in godsnaam de prioriteiten?

Het was makkelijker geweest als ik m’n rijbewijs niet kwijt was geraakt. Klopt. Maar het heeft mij weer bevestigd wat een schurfthekel ik aan bureaucratie heb. De regels zijn leuk, maar als je mensen echt wilt helpen zul je ze als richtlijn moeten gebruiken. Nu zeg ik niet dat elke agent het zelfde is, maar dat zijn de burgers ook niet. Waar is die wijkagent die iedereen kende? Die wanneer er gedonder was op een dorpsfeest de boosdoeners eens met de koppen tegen elkaar aan sloeg om ze dan thuis af te leveren? Politie, wordt weer eens persoonlijker!