Studentenwoningleed

Door DonMetal op vrijdag 08 februari 2013 10:26 - Reacties (23)
Categorie: Sax Columns, Views: 4.713

[i]Deze column is eerder verschenen in de Sax, oktober 2012

Sinds bijna anderhalf jaar woon ik samen met mijn vriendin in een studentenwoning in Deventer. Een leuk eigen huisje met eigen badkamer, keuken en zelfs een tuin. Klinkt ideaal, maar dat valt dan weer tegen. Een paar weken terug hadden onze bovenburen, ook studenten, hun subwoofer eens fijn op standje “stadionconcert” gezet. De glazen dansten door de kast, maar omdat ze het vaak zelf na een half uurtje ook zat zijn doen we dan maar iets in de richting van “leven en laten leven”. De rest van de buurt is daar toch minder bedreven in, zeg maar.

Vanuit mijn ooghoek zie ik iets bewegen en hoor vrijwel tegelijkertijd een klap alsof er een baksteen door de ruit gegooid wordt. Even waan ik mij in Haren. Het blijkt een ei te zijn. Tegen de ruit dan, maar door het eiwit lijkt het alsof de ruit gebarsten is. Blijkbaar hebben de achterburen het ook niet zo met de verschrikkelijke muzieksmaak van de bovenbuurman, maar dan mogen ze op z’n minst het goede huis proberen te raken. Dit zet ik ook in het briefje wat ik bij hen in de bus doe.

Even later staat daar een verontwaardigde buurvrouw op de stoep, ze pleit onschuldig. Ik raak met haar aan de praat. Ze blijkt hier al 14 jaar te wonen en weet precies bij wie ik moet zijn. Ze doelt op de kinderen van die dikke vent met die mat, die altijd op de stoep Heineken zit te drinken maar wel Mercedes rijdt. En zijn vriendin die een fluoriserend hoogblond kapsel heeft waar zelfs Wilders een beetje nat van zou worden. Dat kapsel wordt overigens altijd gecomplementeerd door een glimmend roze trainingspak. Of een met panterprint, voor als de roze in de was zit. De achterbuurvrouw kent deze mensen al wat langer en kan ons garanderen dat deze paupers in staat zijn om eieren te gebruiken als communicatiemiddel.

De buurvrouw vertelt ons nog wat meer over de buurt. Die Joegoslavische ex-militair die twee huizen verderop woont en elke dag op de stoep Export-bier zit te zuipen heeft vorig jaar haar kinderen bedreigd met een mes omdat ze op zijn stoep speelden. Toen de schuttingen net geplaatst waren is er een schuttingdeur gejat. Zo kunnen we nog wel even door gaan. Doe mij dan maar een studentenkamer in een leuke buurt waar men niet met ongeboren kippen gooit om een punt te maken.

Studentenhaver?

Door DonMetal op maandag 21 januari 2013 17:21 - Reacties (33)
Categorie: Sax Columns, Views: 5.895

[i]Deze column is eerder verschenen in de Sax, september 2012

Studenten hebben de nare reputatie voornamelijk voort te leven op junkfood en bier. Dat die aanname slechts gedeeltelijk waar is hoef ik jullie natuurlijk niet te vertellen, maar waar rook is kom je toch verdacht vaak vuur tegen.

Zo kwam ik laatst een bericht tegen over een student die ooit op het lumineuze idee kwam om enkele maanden louter diepvriespizza’s te consumeren. Makkelijk, goedkoop, maar niet buitengewoon voedzaam. Dit eenzijdige dieet eindigde dan ook bij een dokter die zijn lach niet kon houden toen hij dit genie de diagnose “scheurbuik” mede mocht delen. Wellicht had het al gescheeld als zijn favoriete pizza een wat rijker belegde variant was geweest dan de pizza margherita die zijn voorkeur genoot. Slechts één appel in de maand had het leed aanzienlijk kunnen verzachten, maar zelfs dat was al te veel gevraagd. Uit eigen ervaring (de pizzatest van een aantal Sax-en terug) kan ik zeggen dat mijn ingewanden en gehemelte ook zouden protesteren na zo’n grote hoeveelheid smakeloos verdriet.

Een gezonde maaltijd hoeft dan ook weer niet te bestaan uit een krop sla en 2 wortels hoor, er zijn alternatieven. Alhoewel die vaak wel wat bewerkelijker zijn dan het in de oven schuiven van een pizza of afhalen van een bak Chinees of patat. Of ze zijn aanzienlijk duurder. Zo kun je natuurlijk wel nagaan dat mager gehakt wat minder vet is dan de budgetbakken gehakt. Ware het niet dat die kiloknallers niet voor niks kiloknallers heten en ze dus twee maal goedkoper zijn dan dat lullige bakje mager gehakt. Daar sta je dan met je lege portemonnee en je gezond-gevulde maag. Of andersom.

Gezond en betaalbaar koken gaat onvermijdelijk gepaard met meer eigen arbeid. Het eeuwenoude excuus: “Ik kan gewoon niet koken” is keiharde onzin. Je zoekt een recept op internet en volgt de stappen. Je studeert aan een HBO opleiding, dit is wel het minste wat je zou moeten kunnen. Een keer wat aan laten branden is ook niet heel rampzalig, als je maar zorgt dat je er van leert. Zo heeft mijn vader het ooit eens gepresteerd om sperziebonen op te zetten zonder water. Jammer van de sperziebonen, en van de pan, maar het gebeurt hem nooit meer! Alhoewel dat waarschijnlijk meer te maken heeft met het feit dat hij sindsdien niet meer kookt.

Alsof het niks kost...

Door DonMetal op dinsdag 11 december 2012 15:13 - Reacties (20)
Categorie: Sax Columns, Views: 4.991

Deze column is eerder verschenen in de Sax, Eerstejaarsspecial 2012, toen de langstudeerboete nog niet definitief was afgeschaft.

Hallo 1e-jaars student. Welkom op Saxion. Ik hoop dat je een beetje nagedacht hebt over de studie waaraan je nu gaat beginnen want ruim twintig procent gooit het bijltje er al bij neer in het eerste jaar. Op sommige opleidingen ligt dat percentage zelfs nog veel hoger. Stoppen alsof het niks kost. Tot voorkort was dat ook ongeveer zo, maar tegenwoordig klinkt het met die 3000 euro per jaar die je extra kwijt bent niet heel aantrekkelijk voor de gemiddelde DUO-gebonden student.

Dan heb je in feite drie mogelijkheden. Optie 1: Stug doorgaan in de hoop dat je ooit in een soort trance belandt waardoor je het einde schuldenvrij doch lichtgestoord bereikt. Optie 2: Je zedelijkheid achter het centraal station verkopen om zo je studie te kunnen bekostigen. Optie 3: Jezelf in de schulden storten om zo toch een HBO-papiertje in de wacht te slepen.

Optie 1 lijkt mij persoonlijk niet de meest verstandige. Dan heb je een papiertje, maar ben je in de tussentijd zo murw geraakt door een curriculum wat buiten je comfortzone ligt dat een wekelijks psych-uurtje onvermijdelijk is. Niet dat dat uurtje bij optie 2 minder waarschijnlijk is. En als extra nadeel zal daar de murwheid niet alleen in de bovenkamer optreden…

Dus dan toch maar optie 3. Met de valse hoop dat je met je HBO diploma een goede baan zult vinden waarmee je die 20.000 euro schuld makkelijk terug gaat betalen stort je je alsnog vol in het studentenleven. Dat terugbetalen komt na de studie wel. Vast. Aan een hypotheek hoef je met zo’n schuld ook al niet meer te denken, want die telt men ook mee tijdens de beoordeling tegenwoordig, maar dat is allemaal van later zorg.

Mocht je trouwens een rijke papa en mama hebben die je studie betalen. En je kamer. En je zorgverzekering. En je boodschappen. En nog wat extra zakgeld. Dan heb ik het niet over jou. Jij kunt als lucky bastard wel 10 jaar studeren als je zou willen. Verwend nest.

Wellicht lees je dit terwijl je zelf vorig jaar al met een studie gestopt bent. Dat betekent dat je dit jaar zelf aan je 2e studie begint. In dat geval: ontzettend bedankt namens ons hardwerkende doorzetters voor het verpesten van onze kans op een extra jaartje uitloop, een bestuursjaar of een topsportcarrière. En namens heel Nederland voor het verpesten van de droom genaamd kenniseconomie.

Bier. Enzo.

Door DonMetal op dinsdag 04 december 2012 14:29 - Reacties (43)
Categorie: Sax Columns, Views: 5.281

Deze column is eerder verschenen in de Sax, Juni 2012

Pils

Naast slaap en pizza is bier het derde onderdeel van de heilige drie-eenheid die elke student nodig heeft voor een geslaagde studententijd. Bij voorkeur in grote hoeveelheden en als het even kan nog van een fatsoenlijk merk ook. (Voor het gemak laat ik de tieten maar even achterwege)

Na enkele tientallen, nee, honderden zeer intensieve onderzoekssessies vind ik eigenlijk wel dat ik mijzelf “bierkenner” mag noemen. Vele soorten pilsener, bokbier, witbier, trappisten en ale’s heb ik langs mijn huig laten glijden. Na al deze loodzware experimenten, gefocust op de smaakpapillen, het buikgevoel en de katachtige naschok van de volgende dag, begint zich uiteraard een natuurlijke voorkeur voor bepaalde bieren te ontwikkelen, terwijl andere bieren op een veel minder warm onthaal kunnen rekenen.

Studerende in Enschede en wonende op de grens met de Achterhoek, ligt mijn hart uiteraard bij de Koninklijke Grolsch. Een pittig pilsje, niet te lief qua mondgevoel. Bier voor echte mannen. En uiteraard voor degelijke vrouwen. Grolsch heeft karakter. Dat is niet alleen marketing, maar dat proef je ook echt. Dit in tegenstelling tot Heineken… Heineken laat zien hoe je fatsoenlijk, lekker drinkwater om kunt toveren in iets waarmee ik mijn WC-pot nog niet zou willen doorspoelen. Dat kan ik het maagdelijk witte porselein echt niet aan doen.

Vrouwen en bier schijnt voor sommige mensen toch nog een vreemde combinatie te zijn. Nu weet ik uiteraard dat er onder jullie vrouwen ook genoeg zijn die wel van lekkere goudgele pretcilinder kunnen genieten. Maar sommige dames (en heren) lijken te denken dat bier drinken totaal niet vrouwelijk is. Vreemd, aangezien bier toch echt meer oestrogeen dan testosteron bevat. Ik vermoed dat we daarom zo slap ouwehoeren wanneer we er een paar te veel op hebben. Veel van die vrouwen die zich “te vrouw” voelen om bier te drinken gaan dan maar aan de witte wijn. Niet gehinderd door enige interesse in wat er in hun glas zit gooien ze dan maar wat smakeloze slobber-Moezel achterover. Dan kun je dus net zo goed Heineken drinken, daar is ook geen zak aan.

Heineken is begin jaren 80 al eens gewaarschuwd voor het brouwen van zulk ondrinkbaar bocht, helaas is de boodschap toen niet helemaal over gekomen. Gelukkig is de voorvechter voor beter bier, Willem H, inmiddels weer op vrije voeten, er is nog hoop…

Luchtvervuiling

Door DonMetal op maandag 19 november 2012 12:34 - Reacties (4)
Categorie: Sax Columns, Views: 1.657

Deze column is eerder verschenen in de Sax, Mei 2012

Luchtvervuiling. Daar hebben we allemaal wel een beeld bij. Bij de meeste mensen zal het een beeld oproepen van lange rijen auto’s die in de file meter voor meter schoorvoetend hun steentje aan het broeikaseffect bijdragen. Gigantische rookwolken boven een industrieel gebied die stukje bij beetje de ozonlaag uitkleden. Maar wat mij nu nog meer stoort is luchtvervuiling in de persoonlijke omgeving. Dan heb ik het nog niet eens over de Houdini onder de scheten, zo’n smerige geruisloze walm die er ineens is en waarvan je de eigenaar nooit zult achterhalen, maar over mensen die het nodig vinden om een afgesloten ruimte blauw te zetten met deodorant.

Het gebeurt namelijk met enige regelmaat dat ik in de trein zit en daar ineens het geluid van een spuitbus hoor. Psshhhhht, pssshhhhhhhhhhhhhhhhhht, pshhhhht, pshht. Zich van geen kwaad bewust zie je dan het modepopje een paar banken voor je haar kauwgomballenlucht-dispenser terug in haar tas stoppen. Haar muffe zweetoksels zijn weer van een nieuw suikerglazuurlaagje voorzien, maar ondertussen stikt de rest van de coupé de moord door de dampen die zojuist verspreid zijn.

Mijn lichaam weet op een dergelijk moment nooit zo goed wat het moet doen. Aan de ene kant zou je natuurlijk verwachten dat het snakken naar adem als natuurlijke eerste levensbehoefte de overhand zou moeten hebben. En vaak heeft het dat ook. Maar de afschuwelijke geuren die er tegenwoordig aan de deodorants meegegeven worden zijn vaak zo storend dat vaak kokhalzen de eerste reflex is. Geen flauw idee wat er nu zo aantrekkelijk is aan het bezitten van een Haribo-lichaamsgeur.

Mag ik mij trouwens tussendoor even openlijk afvragen waarom damesdeodorant altijd genoemd wordt naar een bloem als Lucky Lotus of Natural Pure Rose, vruchten als Lemon Rush of Watermelon, of een substantie als Silk, terwijl mannendeodorant altijd genoemd wordt naar niet-bestaande begrippen als Discovery, Twist of Instinct?

Terug naar de overlast. Ik snap bijzonder goed dat je de onbedwingbare behoefte hebt je oksels te herparfumeren. Geen enkel probleem, zweetlucht is erger, maar laat dit gewoon vallen onder de categorie “je neus poederen”, dus doe het gewoon op het toilet. Heren ook trouwens; ik noem in dit stukje als voorbeeld een dame, maar heren kunnen er ook wat van. Gebruik gewoon je gezond verstand wanneer je deo op doet en val andere mensen niet lastig met jouw chemische putlucht.